یک فیلم‌ساز ایرانی و پسرش به حیفا در اسرائیل سفر می‌کنند تا درباره آیینی که صد و هفتاد سال پیش آغاز شده تحقیق کنند. جوانانی از سراسر جهان برای پیوستن به این آیین به حیفا می‌آیند و کسانی که در باغ‌های اطراف اماکن مقدس خدمت می‌کنند، از طریق تعامل با طبیعت، روحیه‌ای صلح‌طلب پیدا می‌کنند. فیلم‌ساز این ایده را با پسرش در میان می‌گذارد که اگر مردم ایران مذهبی صلح‌آمیز را پذیرفته بودند، ایران خود را برای حمله هسته‌ای به اسرائیل آماده نمی‌کرد، اما پسر معتقد است که همه ادیان تمایل به نابودی دارند. در نتیجه این بحث‌ها، پدر و پسر از یکدیگر جدا شده و مسیرهای خود را دنبال می‌کنند.

در بحبوحه بحران میانسالی، جان، یک معلم رقص ۴۰ ساله، تصمیم می‌گیرد انقلابی علیه خودش به پا کند. اولین اقدام او این است که هر چهار معشوقه‌اش را که از وجود یکدیگر بی‌خبرند، به استودیوی رقص خود دعوت کند. افشاگری‌های او برای این زنان، بحثی را درباره عشق و ماهیت زودگذر خوشبختی برمی‌انگیزد. اما وقتی نوبت به زن چهارم و آخر می‌رسد، او درمی‌یابد که به کار بستن فلسفه خودش درباره عشق آن‌قدرها هم که فکر می‌کرد آسان نیست. او متوجه می‌شود که هرچه دنیای معاصر بیشتر به سمت مسائل جنسی سوق پیدا کرده، از عشق دورتر شده است.

نقره زن جوان افغانی است که با پدر و زن‌برادرش، لیلما، که همسرش اختر مفقود شده است، زندگی می‌کند. فراتر از مسئله اختر، بزرگ‌ترین دغدغه لیلما سیر کردن شکم نوزادش است. او به دلیل گرسنگی شدید خودش نمی‌تواند به بچه‌اش شیر بدهد. با این حال، نقره آرزوی زندگی در یک دموکراسی به سبک غربی را دارد. اگرچه طالبان دیگر در افغانستان در قدرت نیستند، اما نیروهای سنتی همچنان در کشور فعال هستند. نقره اغلب نشانه‌هایی از سرکشی نشان می‌دهد، مانند پوشیدن یک جفت کفش پاشنه‌بلند سفید به جای دمپایی‌های سنتی در زیر برقع‌اش. اما بیشتر از همه، نقره می‌خواهد تحصیل کند. او بدون اطلاع پدرش در یک مدرسه دخترانه غیرمذهبی شرکت می‌کند. هدف نهایی او این است که رئیس‌جمهور افغانستان شود. نقره با کمک یک پناهنده پاکستانی که به او علاقه دارد، تلاش می‌کند بفهمد چه عواملی باعث انتخاب رهبران فعلی جهان شده است؛ همان عواملی که او می‌خواهد از آن‌ها الگوبرداری کند.

پس از اینکه یک زن متولد افغانستان که در کانادا زندگی می‌کند نامه‌ای از خواهرش که قصد خودکشی دارد دریافت می‌کند، سفری پرمخاطره را در سراسر افغانستان آغاز می‌کند تا او را پیدا کند.

دختری به سن نه سالگی می‌رسد و طبق نظر خانواده‌اش باید مانند یک زن بالغ رفتار کند. دختری برخلاف میل همسرش در یک مسابقه دوچرخه‌سواری شرکت می‌کند. پیرزنی تصمیم می‌گیرد تمام چیزهایی را که همیشه می‌خواسته اما هرگز نتوانسته به دست آورد، خریداری کند.

معلمان کُرد دوره‌گرد که تخته‌سیاه‌هایی را بر پشت خود حمل می‌کنند، در طول جنگ ایران و عراق، در تپه‌ها و روستاهای مرزی ایران و عراق به دنبال دانش‌آموز می‌گردند. سعید با گروهی از پیرمردان که به دنبال روستای بمباران‌شده خود هستند همراه می‌شود؛ او پیشنهاد راهنمایی آن‌ها را می‌دهد و حلاله، تنها زن طایفه را که بیوه‌ای با یک پسر کوچک است، به همسری می‌گیرد. ریبوار نیز به دوازده پسر نوجوان ملحق می‌شود که زیر بار کالاهای قاچاقی که از مرز عبور می‌دهند خم شده‌اند؛ آن‌ها کولبرانی هستند که مدام در حرکت‌اند. سعید و ریبوار تلاش می‌کنند تا در حین راه رفتن دانش‌آموزان احتمالی‌شان، به آن‌ها آموزش دهند. خطر بسیار نزدیک است؛ سربازان مسلح در آسمان، جاده‌ها و مرزها گشت می‌زنند. آیا نقشی برای یک معلم وجود دارد؟ آیا امیدی هست؟